ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΛΑΪΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ:6944412414,6747406564,6947821682,6973472404,6942638311,6983818036 ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ-ΜΕΝΕΜΕΝΗ:6947227605 ΑΝΩ ΠΟΛΗ:6948361660 Ε'ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ:6946878209 ΕΥΚΑΡΠΙΑ:6974421180 ΕΥΟΣΜΟΣ:2310776595,6977288801 ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ:2310442388,6978339896,6942228031 ΚΟΡΔΕΛΙΟ:6937269311 ΝΕΑΠΟΛΗ:2310625624,6972466504 ΠΕΥΚΑ:6973529349,6945968839 ΠΟΛΙΧΝΗ:2310608798 ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ:6977873449 ΣΥΚΙΕΣ:2310620293,6937389891,6995361453 ΤΟΥΜΠΑ-ΤΡΙΑΝΔΡΙΑ:6984201224
ΜΕΤΕΩΡΑ: 6947264179

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

ΠΡΟΝΟΙΑΚΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Ομηρία και εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από το κράτος


«Τα επιδόματΧαρτζ 4" (Hartz IV) είναι μια ανοιχτή φυλακή». Με τέτοιες φράσεις ο γερμανικός Τύπος συχνά αποδίδει τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους πάνω στους άνεργους και πάμφτωχους (ικανούς προς εργασία) που λαμβάνουν τα προνοιακά επιδόματα, γνωστά ως «Χαρτζ 4». Αρχισαν να εφαρμόζονται την περίοδο 2003 - 2005 από τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του Γκέρχαρντ Σρέντερ στο πλαίσιο της «Ατζέντας 2010», ενός πακέτου μεταρρυθμίσεων με στόχο να μετατρέψει τη Γερμανία από «ασθενή της Ευρώπης» σε «ατμομηχανή της Ευρώπης». Πέρα από το γεγονός ότι συγχώνευσαν και συρρίκνωσαν τα επιδόματα ανεργίας, αναπηρίας, απορίας, εξοικονομώντας πολλά δισ. ευρώ για το καπιταλιστικό κράτος, λειτουργούν και σαν ένας μηχανισμός ενσωμάτωσης, ομηρίας και εξευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας, αξιοποιώντας τα αδιέξοδα που το ίδιο το σύστημα δημιουργεί.
Τα τελευταία δέκα χρόνια (2007 - 2017), συνολικά 18,2 εκατ. άνθρωποι έλαβαν - έστω και για μικρό χρονικό διάστημα - παροχές «Χαρτζ 4», από τους οποίους τα 5,47 εκατ. ήταν παιδιά (κάτω των 15 ετών), σύμφωνα με πρόσφατα επίσημα κυβερνητικά στοιχεία, που αναδεικνύουν ότι η «επίσημη» φτώχεια αγγίζει μια σημαντική μερίδα του γερμανικού λαού.
Στην ανεπτυγμένη καπιταλιστική Γερμανία, την ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης και την τέταρτη ισχυρότερη του κόσμου, που προβάλλεται ως «πρότυπο προνοιακής πολιτικής» και «κοινωνικού κράτους», η πραγματικότητα είναι η εξής: Στρατιές φτηνών, πειθήνιων και εξαθλιωμένων «εφεδρειών», που φυτοζωούν και η ίδια τους η ύπαρξη «κρέμεται» από την υποταγή στο κράτος, το οποίο ελέγχει κάθε πτυχή της προσωπικής τους ζωής και τους στέλνει να δουλέψουν με οποιουσδήποτε όρους. Οι άνεργοι δεν έχουν άλλη επιλογή, αν θέλουν να επιβιώσουν, αυτός είναι ο σύγχρονος καπιταλιστικός καταναγκασμός.
Ο «Ριζοσπάστης», με μια σειρά δημοσιευμάτων με εμπειρία από ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης, αναδεικνύει τι σημαίνει στον καπιταλισμό η λεγόμενη «πρόνοια για τους ανέργους»: Μια αιχμαλωσία στη φτώχεια και την εξαθλίωση, μια ανακύκλωση της ανεργίας και της δουλειάς με τους χειρότερους όρους εκμετάλλευσης. Αντίστοιχα μέτρα επιδιώκει να εφαρμόσει και να επεκτείνει και η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Τα προβάλλει σαν «κοινωνική προστασία των ανέργων» και σαν «αντίμετρα», ενώ αποτελούν κομμάτια στο ίδιο παζλ της αντιλαϊκής της πολιτικής, που απογυμνώνει αδίστακτα και καταδικάζει στην αθλιότητα την εργατική τάξη 

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ: Η λογική του κέρδους εμπόδιο στην ικανοποίηση των αναγκών



Στους παράγοντες που οδηγούν τους γονείς στα ιδιωτικά κέντρα Ειδικής Αγωγής και στις ευθύνες που βαραίνουν την πολιτική των κυβερνήσεων για τη γιγάντωση του χώρου αυτού αναφέρθηκε η Γεωργία Κουρή, γενική γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων στα Ιδιωτικά Κέντρα Παρέμβασης και Αποκατάστασης (ΣΕΜΙΣΕΑ), στην ημερίδα που πραγματοποίησε η Ομοσπονδία Γονέων Αττικής στις 20 Μάη. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στις τελευταίες εξελίξεις με τις συμβάσεις του ΕΟΠΥΥ και την παράλληλη στήριξη, και ανέδειξε τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα για την ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και τις διεκδικήσεις του Σωματείου. Ακολουθούν αποσπάσματα της ομιλίας της.
Περιορισμένη πρόσβαση στα νέα διαγνωστικά εργαλεία
Με την πρόοδο της επιστήμης υπάρχουν νέα διαγνωστικά εργαλεία που εντοπίζουν προβλήματα, π.χ. του φάσματος του αυτισμού, όπου τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρχαν και πολλές περιπτώσεις έμεναν αδιάγνωστες. Η ίδια η γνώση και η απαιτητικότητα των οικογενειών να αντιμετωπίζουν προβλήματα των παιδιών τους, η εκπαίδευση και η πείρα των δασκάλων, βοηθούν ακόμα και με τα παλιότερα διαγνωστικά εργαλεία να εντοπίζονται προβλήματα όπως π.χ. η δυσλεξία. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι οι ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες για έγκαιρη διάγνωση, πρώιμη παρέμβαση και αποκατάσταση - θεραπεία.
Η ανάγκη αυτή προσκρούει στην ανυπαρξία κρατικών δομών αλλά και στη λειτουργία του υπάρχοντος συστήματος Υγείας και Παιδείας, που διέπεται από ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με συνέπεια τη διόγκωση του χώρου της ιδιωτικής Ειδικής Αγωγής, παρά την κρίση και μέσα στην κρίση.
Εννοούμε τις μεγάλες λίστες αναμονής για να ξεκινήσει η διαγνωστική διαδικασία. Για παράδειγμα, τα ΚΕΔΔΥ (σ.σ. Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης) και τα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα δημόσιων νοσοκομείων, που μέχρι σήμερα είναι οι επίσημοι φορείς για τη διάγνωση και τη διαπίστωση των εκπαιδευτικών αναγκών, έχουν λίστες αναμονής που φτάνουν μέχρι και τα τρία χρόνια.
Εννοούμε επίσης την πλήρη έλλειψη δομών πρώιμης διάγνωσης και έγκαιρης παρέμβασης, καθώς και την ανεπάρκεια δομών και υπηρεσιών θεραπείας και αποκατάστασης.
Περιπλάνηση και αγωνία για τους γονείς
Για τους γονείς, αυτό σημαίνει ότι ξεκινά μια περιπλάνηση μέχρι να βγάλουν άκρη για το τι μπορεί να συμβαίνει στο παιδί τους, όταν βλέπουν οι ίδιοι ή οι νηπιαγωγοί, δάσκαλοι κ.λπ. ότι κάτι δεν πάει καλά. Μια περιπλάνηση που κοστίζει πολύ ακριβά, καθώς οι συνεδρίες ξεκινούν από 30 ευρώ και ανάλογα με την ειδικότητα και το κύρος του ειδικού φτάνουν και τα 80 ή 100 ευρώ. Επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση και τις ανάγκες του παιδιού, κρίνεται και ο αριθμός των συνεδριών και των θεραπευτών που θα εμπλακούν. Ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει ένα μόνο μέρος αυτού του κόστους, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις οι επαγγελματίες και τα ιδιωτικά Κέντρα Ειδικής Αγωγής απαιτούν μεγαλύτερη αμοιβή από αυτό που αποζημιώνει ο ΕΟΠΥΥ. Και για να φέρουμε μερικά παραδείγματα: Για εργοθεραπεία αποζημιώνει 1,23 ευρώ ανά συνεδρία και για ψυχοθεραπεία 2,6 ευρώ.
Επειδή ακριβώς και οι οικογένειες δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στο πολύ υψηλό κόστος, μπορεί να μην κάνουν όλες τις απαιτούμενες θεραπείες (παρότι αυτές συνταγογραφούνται) ή να χρειάζονται και θεραπείες που δεν αποζημιώνονται καθόλου. Για παράδειγμα, μπορεί να γράφονται 12 λογοθεραπείες, 12 εργοθεραπείες και 4 ψυχοθεραπείες, και οι ψυχοθεραπείες να μην γίνονται προκειμένου να καλυφθεί το κόστος πέραν του νοσηλίου του ΕΟΠΥΥ για τις λογοθεραπείες και εργοθεραπείες, ώστε να μην πληρώσει ο γονιός από την τσέπη του όταν δεν έχει. Ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου οι οικογένειες δυσκολεύονται να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε διαδικασία και κλείνουν το πρόβλημα στο σπίτι τους. Ο σύγχρονος Καιάδας.
Να συνυπολογίσουμε ότι πέρα από το οικονομικό κόστος, η μη έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση έχει αρνητικές συνέπειες και στην πορεία του παιδιού. Τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα επισημαίνουν τη σημασία της παρέμβασης στα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης του παιδιού, όταν ακόμα αναπτύσσεται το νευρικό σύστημα και ο εγκέφαλος έχει μεγάλη πλαστικότητα, δηλαδή πιο εύκολα αλλάζει και διαμορφώνεται. (...)
Αχαρτογράφητος ο χώρος
Οσον αφορά τον αριθμό των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, χρόνια τώρα τόσο οι προηγούμενες κυβερνήσεις όσο και η σημερινή γνωρίζουν την έλλειψη επιδημιολογικής έρευνας, ωστόσο τουλάχιστον μέχρι σήμερα βόλευε να μην την προχωρήσουν, γιατί μάλλον θα έδειχνε τη γύμνια του συστήματος. Ωστόσο, γνωρίζουν καλά ότι το μέσο ποσοστό αναπηρίας βάσει διεθνών επιδημιολογικών μελετών κυμαίνεται από 10 έως 15% παγκοσμίως. Με αδρούς υπολογισμούς αυτό σημαίνει ότι στην Ελλάδα, στην καλύτερη περίπτωση, μιλάμε για 250.000 παιδιά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας για τις σχολικές μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, που δημοσιεύτηκαν τον Οκτώβρη του 2017, κατά τη λήξη του σχολικού έτους 2015 - 2016 ο αριθμός των εγγεγραμμένων μαθητών σε όλες τις βαθμίδες Ειδικής Αγωγής, από νηπιαγωγείο έως Ειδικό Λύκειο, δεν ξεπερνούσαν τις 10.037. (...)
Ολοι οι μέχρι σήμερα κυβερνώντες, επικαλούμενοι διαχρονικά την έλλειψη κρατικών δομών και υπηρεσιών, ενίσχυαν τα ιδιωτικά κέντρα μέσω νοσηλίων από τα ασφαλιστικά ταμεία. Οι γονείς πλήρωναν στους ιδιώτες και με την απόδειξη που προσκόμιζαν στον ΕΟΠΥΥ έπαιρναν χρήματα - ανάλογα με τον αριθμό των θεραπευτικών πράξεων και το ύψος της αμοιβής - για καθεμιά απ' αυτές, όπως προβλέπει ο ΕΚΠΥ. Αυτή η διαδικασία, με βάση τον κανονισμό παροχών του ΕΟΠΥΥ, θα ίσχυε μέχρι να υπογραφούν οι συμβάσεις μεταξύ του ΕΟΠΥΥ από τη μια και των αυτοαπασχολουμένων και των ιδιωτικών κέντρων Ειδικής Αγωγής από την άλλη. (...)
Επιπλέον επιβάρυνση για παιδιά και οικογένειες
Αντί να λαμβάνει το παιδί τις θεραπείες εντός του σχολικού πλαισίου, όπου οι ειδικοί θεραπευτές θα μπορούν να παρακολουθήσουν ολόπλευρα την πορεία του και σε συνεργασία με τους δασκάλους να κάνουν τις ανάλογες παρεμβάσεις, καταπονείται τρέχοντας το απόγευμα για να καλύψει αυτές τις θεραπείες, που έχουν εντέλει και αποσπασματικό χαρακτήρα. Και μιλάμε για παιδιά που είναι ήδη επιβαρυμένα από τις δυσκολίες που προκύπτουν από την πάθησή τους και τα οποία έχουν ανάγκη για σταθερότητα και περισσότερη ξεκούραση. Αυτά τα παιδιά, που ήδη καταπονούνται το πρωί στο Γενικό ή Ειδικό Σχολείο λόγω των εκεί ελλείψεων, θα πρέπει να συνεχίζουν τη μέρα τους στο δεύτερο, ουσιαστικά, σχολείο. Χωρίς να λογαριάζουμε την πλήρη διατάραξη του οικογενειακού προγραμματισμού, μιας και ολόκληρη η οικογένεια, ειδικά στις πιο βαριές και απαιτητικές περιπτώσεις, προσαρμόζει ανάλογα το πρόγραμμά της. (...)
Στο πεδίο της οικονομίας οι λόγοι των ελλείψεων
Πραγματικά, η ιδιωτική Ειδική Αγωγή έχει γιγαντωθεί μέσα στα χρόνια της κρίσης. Σε κάθε γειτονιά πλέον υπάρχει τουλάχιστον ένα Κέντρο Ειδικής Αγωγής ή ιδιώτης αυτοαπασχολούμενος. Η κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο δεν είναι αισιόδοξη ούτε για τους εργαζόμενους, που βιώνουν τη σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα σε όλο της το μεγαλείο: Ωράρια - λάστιχο, αμοιβή με μπλοκάκι, χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα, καμία αμοιβή για τις εποπτείες και τις επιστημονικές ομάδες που είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν.
Αναρωτιέται λοιπόν κανείς: Ποιους αφορά η γιγάντωση του κλάδου; Ποιοι τελικά κερδίζουν από την ανάπτυξη αυτή, αφού αφενός οι γονείς υποχρεώνονται να βάλουν όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη και αφετέρου οι εργαζόμενοι ξεζουμίζονται, σε έναν τομέα που θεωρείται ανθρωπιστικός και αποτελεί κοινωνικό λειτούργημα;
Δεν είναι άλλοι βέβαια από τους ιδιοκτήτες των Κέντρων. Κάποια από αυτά μάλιστα έχουν τόση κερδοφορία, που έχουν γίνει και αλυσίδες, όπως τα σούπερ μάρκετ. Ενώ υπάρχουν και οι περιπτώσεις εκείνες που εμφανίζονται Κέντρα με διαφορετικές επωνυμίες, ενώ ο ιδιοκτήτης είναι ο ίδιος.
Κέρδος έχει και το κράτος, που μειώνει τις δαπάνες για Πρόνοια και Ειδική Αγωγή, αφού το βάρος επωμίζονται οι οικογένειες κι έτσι μπορεί να χρηματοδοτεί αδρά τις επιχειρήσεις για νέες επενδύσεις, να τις απαλλάσσει με φοροαπαλλαγές από τη μεγάλη φορολογία που ισχύει για τον υπόλοιπο λαό κ.λπ.
Στόχοι πάλης γονιών και εργαζομένων
Γιατί παλεύουμε μέσα από το Σωματείο Εργαζομένων στην ιδιωτική Ειδική Αγωγή αλλά και σε συμμαχία με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων ΑμεΑ Αττικής και Νήσων;
Παλεύουμε για δωρεάν, δημόσιες, υψηλής ποιότητας υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας - Ειδικής Αγωγής, την ευθύνη των οποίων θα έχει αποκλειστικά το κράτος και δεν θα χρειάζεται να τις πληρώνει η οικογένεια, άμεσα ή έμμεσα, μέσω του ΕΟΠΥΥ. Γι' αυτό λέμε πως πρέπει να ενισχυθούν οι κρατικές υπηρεσίες και δομές Ειδικής Αγωγής με το ανάλογο επιστημονικό προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, με κατοχυρωμένα εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και να δημιουργηθούν νέες. Ολες οι αναγκαίες θεραπείες και παρεμβάσεις να γίνονται στο πλαίσιο του Ειδικού Σχολείου ή και του Γενικού - όταν οι ανάγκες του παιδιού μπορούν να καλυφθούν στο Γενικό Σχολείο και δεν θα του στερήσουν τις απαιτούμενες ειδικές παρεμβάσεις - και όχι μέσα από ιδιώτες, το απόγευμα με λειτουργία διεπιστημονικών ομάδων που θα παρακολουθούν την πορεία του παιδιού και θα κάνουν έγκαιρα τις απαιτούμενες παρεμβάσεις. Με την εξέλιξη της επιστήμης, τα περισσότερα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες μπορούν να αναπτυχθούν ολόπλευρα και να συμμετάσχουν ισότιμα σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, με την κατάλληλη επιστημονική στήριξη στην κατάλληλη ηλικία, με την πρώιμη διάγνωση και έγκαιρη παρέμβαση, με την πρόληψη στους χώρους εργασίας, με τον προγεννητικό έλεγχο και τη συμβουλευτική γονέων.
Να αναπτυχθούν κρατικές δομές για την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου των παιδιών με αναπηρία, τις απογευματινές ώρες, σε δραστηριότητες αθλητισμού και πολιτισμού.
Είμαστε πεπεισμένοι πως αυτά είναι εφικτά στις μέρες μας, γιατί μας το έχει διδάξει η μέχρι σήμερα ιστορία της Ειδικής Αγωγής. Μας το έχουν διδάξει η πρότυπη Σχολή Τυφλών της Τασκένδης και η Σχολή Τυφλόκωφων Παιδιών, που λειτουργούσαν στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες τον προηγούμενο αιώνα και είχαν αποτελέσματα στον απώτερο σκοπό της ένταξης, στην παραγωγική ένταξη.

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ Πλούσιος απολογισμός και σχέδιο δράσης για το επόμενο διάστημα



Την πείρα από την πλούσια δράση που ανέπτυξαν τους προηγούμενους μήνες οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της ΟΓΕ, καθώς και τα βήματα του επόμενου διαστήματος συζήτησε, την Κυριακή 20 Μάη, σε συνεδρίασή του το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας. Ο απολογισμός της δράσης, καθώς και ορισμένα βασικά συμπεράσματα από αυτήν, συνοψίστηκαν στην εισήγηση του Προεδρείου, ενώ οι ομιλίες που ακολούθησαν συνέβαλαν στο να εμπλουτιστεί η πείρα με ενδιαφέρουσες πλευρές.
Οι πρωτοβουλίες που οργανώθηκαν για την 8η Μάρτη, η καμπάνια για τις φοιτήτριες και τις σπουδάστριες, η συμμετοχή στις αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις, με αφορμή και την επίθεση στη Συρία, οι διεκδικήσεις με κριτήριο τις ανάγκες των γυναικών, σε αντιπαράθεση με την προπαγάνδα της κυβέρνησης για τη «μεταμνημονιακή εποχή», στάθηκαν οι βασικοί άξονες γύρω από τους οποίους περιστράφηκε η δράση των Συλλόγων και των Ομάδων, καθώς και τα κύρια σημεία γύρω από τα οποία επικεντρώθηκε η συζήτηση στη συνεδρίαση.
«Το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, η ΟΓΕ, ήταν παρούσα στις λαϊκές κινητοποιήσεις αυτής της περιόδου, όπως στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια, στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, στην Πανελλαδική Αντιιμπεριαλιστική Μέρα δράσης και τη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, δίνοντας τη δική της αγωνιστική απάντηση στην προσπάθεια της κυβέρνησης να διατηρήσει "σιγή νεκροταφείου", επικαλούμενη την "κοινωνική ηρεμία που απαιτούν το κλείσιμο της αξιολόγησης και η γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας"», σημείωσε η πρόεδρος της ΟΓΕ, Χρ. Σκαλούμπακα.
Παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες σε όλα τα μέτωπα
Αναφερόμενη στα καθήκοντα του επόμενου διαστήματος, η πρόεδρος της ΟΓΕ ξεχώρισε ανάμεσα σε αυτά την προετοιμασία της απεργίας στις 30 Μάη: «Η επιτυχία της απεργίας της 30ής Μάη για να διεκδικήσουμε τα σύγχρονα δικαιώματά μας στην εργασία, στη μητρότητα, στη δημιουργική ζωή, μπορεί να ρίξει στον Καιάδα τα παραμύθια της κυβέρνησης ότι ο λαός θα ωφεληθεί από την ανάκαμψη της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων», σημείωσε μεταξύ άλλων.
Πρόσθεσε, ακόμα, ότι «την ίδια τύχη πρέπει να έχουν οι προσπάθειες των ηγεσιών ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, που στήνουν σχέδια για να στοιχίσουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες πίσω από τους στόχους των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών και των μεγαλοξενοδόχων, των μεγαλεμπόρων. Τα "αιτήματα" που βάζουν για την 30ή Μάη είναι κομμένα και ραμμένα στις απαιτήσεις των μονοπωλίων».
Οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της ΟΓΕ αποκάλυψαν την κοροϊδία της «δίκαιης ανάπτυξης», μπροστά και στις κινητοποιήσεις που έγιναν σε μια σειρά περιοχές με αφορμή τα «αναπτυξιακά συνέδρια» της κυβέρνησης. Μάλιστα, το τεύχος του Δελτίου που κυκλοφορεί, περιλαμβάνει στις σελίδες του άρθρο που συγκεντρώνει τη συλλογική πείρα των Συλλόγων και Ομάδων της ΟΓΕ της Κεντρικής Μακεδονίας, του Συλλόγου της Πάτρας και των Ομάδων των Μεσογείων Αττικής.
Η γενικευμένη χρήση εποχιακών και εργολαβικών εργατριών από τις επιχειρήσεις της βιομηχανίας τροφίμων στην Κεντρική Μακεδονία, οι μεγάλες ελλείψεις στα δημόσια νοσοκομεία της Αχαΐας σε ειδικότητες και κλινικές που αφορούν την πρόληψη της υγείας των γυναικών και των παιδιών, η δουλειά για επτά μέρες τη βδομάδα για τις καμαριέρες των ξενοδοχειακών μονάδων της Ανατολικής Αττικής, είναι μερικές μόνο από τις πλευρές που αφορούν την καθημερινότητα των εργαζόμενων και άνεργων γυναικών.
Ταυτόχρονα, μέσα από την εισήγηση του ΔΣ της ΟΓΕ, αποκαλύφθηκε η κυβερνητική προπαγάνδα μπροστά στην ψήφιση των νόμων για τη βία κατά των γυναικών και τους θεσμούς της αναδοχής και υιοθεσίας. Ντύνει αυτές τις νομοθετικές πρωτοβουλίες με τον ψευδεπίγραφο μανδύα του «σύγχρονου», του «νέου», του «προοδευτικού», για να κρύψει τη μονιμοποίηση της σύγχρονης βαρβαρότητας που ενισχύει τη γυναικεία ανισοτιμία.
Στο φόντο αυτό, η πρόεδρος της ΟΓΕ υπογράμμισε τα εξής: «Με τη μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων και άνεργων γυναικών στην οργάνωση και πάλη, να επιστραφούν ως απαράδεκτα τα καλέσματα της κυβέρνησης, των επιχειρηματικών ομίλων, του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, για να αποδεχτούμε ότι εμείς και οι οικογένειές μας θα συνεχίσουμε να αιμορραγούμε για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών κολοσσών, για τις ΝΑΤΟικές δαπάνες και τους εξοπλισμούς».
Ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή
Η προσπάθεια της ΟΓΕ να συζητήσει πλατιά με τις γυναίκες για τις συνέπειες των επεμβάσεων, των επιθέσεων, των πολέμων, αλλά και για τις πραγματικές τους αιτίες, απασχόλησε επίσης τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου.
Οπως σημειώθηκε εισηγητικά, «τα χτυπήματα στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, στους μισθούς, η χρεοκοπία των αυτοαπασχολουμένων, η φοροληστεία, η ένταση της κρατικής καταστολής συνδέονται άρρηκτα με την εμπλοκή της Ελλάδας στους θανάσιμους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, στους πολέμους και τις επεμβάσεις. Οι ίδιοι που κλέβουν τον ιδρώτα των εργαζομένων και ιδιαίτερα των γυναικών σε συνθήκες ειρήνης είναι οι ίδιοι που τους στέλνουν στον πόλεμο για να σκοτωθούν για τα συμφέροντά τους».
Στο μεταξύ, οι εξελίξεις στη Συρία έθεσαν στις δυνάμεις της ΟΓΕ έκτακτα καθήκοντα για δράση. Από την πείρα ορισμένων Συλλόγων Γυναικών καταγράφηκε ότι το κλίμα που συνάντησαν στις γυναίκες από τις εργατικές - λαϊκές γειτονιές ήταν πολύ διαφορετικό μετά την εκδήλωση της επίθεσης ΗΠΑ, Μ. Βρετανίας, Γαλλίας στη Συρία από ό,τι πριν. Στις εξορμήσεις που οργάνωσαν αμέσως μετά την επίθεση, εκφράστηκε μεγαλύτερος προβληματισμός από τις ίδιες γυναίκες που πριν από λίγο καιρό είχαν συναντήσει σε αντίστοιχες παρεμβάσεις.
Με βάση την ανακοίνωση της ΟΓΕ για την Πρωτομαγιά, οι γυναίκες των Συλλόγων και των Ομάδων της ΟΓΕ ανέδειξαν ότι «στη δράση, και μόνο εκεί, μπορεί να καταπολεμηθεί και ο φυσιολογικός ατομικός φόβος για το αύριο».
Κανένα παιδί εκτός Προσχολικής Αγωγής
Με δεδομένο ότι την περίοδο που διανύουμε, χιλιάδες οικογένειες βρίσκονται στη διαδικασία αναζήτησης μιας θέσης στους παιδικούς σταθμούς για τα παιδιά τους, αλλά και λόγω των εξελίξεων που υπάρχουν στην Προσχολική Αγωγή, το Διοικητικό Συμβούλιο παρουσίασε το περιεχόμενο της συζήτησης με τις νέες μητέρες και την αγωνιστική δράση που χρειάζεται να αναπτυχθεί σε κάθε εργατική - λαϊκή γειτονιά.
Το προηγούμενο διάστημα, η κυβέρνηση θέσπισε την υποχρεωτικότητα της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής, επεκτείνοντας τη φοίτηση στο νηπιαγωγείο και στα προνήπια, δηλαδή τα παιδιά ηλικίας από 4 έως 5 ετών. Προχώρησε όμως στα παραπάνω χωρίς να παίρνει κανένα από τα αναγκαία μέτρα υποδομής και στελέχωσης των νηπιαγωγείων, χωρίς ολοήμερη λειτουργία όλων των νηπιαγωγείων, χωρίς διεύρυνση των υποστηρικτικών δομών σίτισης και ύπνου, χωρίς μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων.
«Χωρίς να δίνει ούτε ένα ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό γι' αυτήν την υπόθεση, πετάει το μπαλάκι σε τριμερείς επιτροπές», τόνισε η Χρ. Σκαλούμπακα και εξήγησε πως για το λόγο αυτόν η δίχρονη υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή θα εφαρμοστεί την ερχόμενη σχολική χρονιά μόνο σε 184 δήμους της χώρας, ανάμεσα στους οποίους δεν περιλαμβάνονται μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιάς, Πάτρα, Λάρισα κ.ά.). Οπως συμπλήρωσαν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, η «υποχρεωτική δίχρονη Προσχολική Αγωγή» συμπεριλαμβάνει και ορισμένους δήμους στους οποίους δεν υπάρχει καν νηπιαγωγείο, αλλά εξαγγέλλεται απλά για τα μάτια του κόσμου.
Την ίδια στιγμή, ένα Προεδρικό Διάταγμα περί «καταλληλότητας και αδειοδότησης» των κτιρίων που στεγάζουν παιδικούς σταθμούς ήδη λειτουργεί ως πρόσχημα για να κλείσουν κάποιες δομές, που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για την ασφάλεια βρεφών και νηπίων, χωρίς φυσικά να υπάρχει πρόβλεψη για μετεγκατάσταση σε κατάλληλους χώρους.
Μπροστά στην οξυμένη κατάσταση που αντιμετωπίζουν χιλιάδες γονείς, ιδιαίτερα στο δήμο της Αθήνας, οι Σύλλογοι και Ομάδες της ΟΓΕ, μαζί με τον Σύλλογο Γονέων, πήραν μέρος σε μια πρώτη παρέμβαση στο Δημοτικό Βρεφοκομείο. Σε επιφυλακή ώστε να ενημερωθούν και να αναλάβουν πρωτοβουλίες βρίσκονται οι Σύλλογοι της ΟΓΕ και σε άλλες περιοχές, όπου είναι πιθανό να εμφανιστούν αντίστοιχα προβλήματα. Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση που διαμορφώνεται, η ΟΓΕ απαντά με τη διεκδίκησή της για Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά, αλλά και μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες.
Συνεχίζεται η καμπάνια για τις φοιτήτριες και τις σπουδάστριες
Με όπλο την πλούσια πείρα που συγκεντρώθηκε από την καμπάνια της ΟΓΕ στις φοιτήτριες - σπουδάστριες, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας σχεδίασε τα επόμενα βήματα της πολύμορφης παρέμβασης των Συλλόγων και των Ομάδων, με τις θέσεις για τις συνθήκες σπουδών, εργασίας και ζωής των φοιτητριών.
Σχεδιάζεται άνοιγμα των Συλλόγων και Ομάδων της ΟΓΕ εκεί όπου ζουν και εργάζονται νέες γυναίκες, φοιτήτριες - σπουδάστριες (νοσοκομεία, επισιτιστικοί χώροι, καφετέριες, τηλεφωνικά κέντρα κ.λπ.). Ταυτόχρονα, την περίοδο της εξεταστικής επιδιώκεται να μονιμοποιηθεί η παρουσία της ΟΓΕ στις σχολές, αξιοποιώντας όχι μόνο το υλικό της καμπάνιας, αλλά και ανακοινώσεις σχετικά με τη δράση της περιόδου, όπως για παράδειγμα το κάλεσμα για την απεργία της 30ής Μάη.
Στα τέλη Ιούνη, μπροστά και στην 42η επέτειο ίδρυσης της ΟΓΕ, επιδιώκεται να οργανωθούν πολιτιστικές εκδηλώσεις ανά πόλη, με ιδιαίτερο κάλεσμα στις φοιτήτριες - σπουδάστριες, ενώ από Σεπτέμβρη δίνεται συνέχει στην καμπάνια, με οργάνωση θεματικών εκδηλώσεων σε σχολές ΑΕΙ - ΤΕΙ.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Δημοτική αρχή. Ιδού η εναλλακτική: Πελετίδης!


Δεν μπορεί να γίνει τίποτα, είμαστε δεμένοι από τους δανειστές και πρέπει με κάθε θυσία – ακόμα κι αν αφορά την καταδίκη της ίδιας μας της ζωής – να παραμείνουμε στο άρμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μήπως και κάποια στιγμή μοιράσουν κανένα κόκκαλο στο λαό! Αυτή μας λένε ότι είναι η μοίρα μας!

Ας πάμε τώρα στη δημοτική αρχή της Πάτρας, την εκλεγμένη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ και με επικεφαλής το μέλος του Κόμματος, Κώστα Πελετίδη. Η απόφαση του Δήμου Πάτρας, όπως την περιέγραψε ο κομμουνιστής δήμαρχος της πόλης
για διαγραφή χρεών εργαζομένων και ανέργων και γενικότερα πολιτών που πλήττονται βάναυσα από την κρίση, ώστε να μην κινδυνέψουν τα σπίτια τους από πλειστηριασμό,
δεν συγκρούεται μόνο απευθείας με την πολιτική των διαχειριστών της βαρβαρότηταςΧτυπάει και τη μοιρολατρία που θέλουν να μας επιβάλλουν. Η σημασία της απόφασης ξεπερνά τα όρια της Πάτρας. Είναι μια πραγματική εναλλακτική για το λαό μας, όχι μόνο για να πούμε ένα μεγάλο «ως εδώ», όχι μόνο για τη διαμόρφωση συνθηκών ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων από τη λεηλασία, αλλά και για να ανοίξει ο δρόμος της κοινωνικής διεκδίκησης με προοπτική έναν άλλο δρόμο αξιοπρέπειας και ελπίδας για το λαό και τον τόπο. Θα μπορούσε να συμπυκνωθεί κάπως έτσι:
Δεν θέλουμε ξεροκόμματα επιδομάτων (προεκλογικών και μη) – Διεκδικούμε τις ζωές μας ολόκληρες.

Η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Πάτρας, ακριβώς επειδή συγκρούεται με τον πυρήνα της πολιτικής που μας έχει εξαθλιώσει, έχει -ήδη- αντιπάλους. Xαρακτηριστική η στάση της αντιπολίτευσης στο δήμο. Όπως ανέφερε στην παρουσίαση της απόφασης ο Κώστας Πελετίδης,
«το Δημοτικό μας Συμβούλιο σε πρόσφατη συνεδρίασή του με θέμα τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς αποφάσισε κατά πλειοψηφία (οι παρατάξεις της Ν.Δ. του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ δεν ψήφισαν τη συγκεκριμένη απόφαση, με βασικό επιχείρημα τη νομιμότητα).»
Η «νομιμότητα», λοιπόν, δεν επιτρέπει να πάρει ανάσα ένας κόσμος που έχει διαλυθεί από την κρίση και ζει με την αγωνία πως θα του πάρουν το σπίτι σε πλειστηριασμό ή θα κάνουν κατάσχεση στον τραπεζικό λογαριασμό όπου μπαίνει η σύνταξη ή ο μισθός. Μιλάμε για τη «νομιμότητα» των μνημονίων  και των πολιτικών δυνάμεων που ψήφισαν τη διάλυση και την καταστροφή. Μιλάμε για τη «νομιμότητα» εκείνων που -με μορφή κατεπείγοντος- πέρασαν και περνούν μέτρα εξαθλίωσης του λαού, καταργώντας τις ίδιες τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες ή υλοποιώντας τις κατά… προσέγγιση.

Για να δούμε τώρα τι θα πούνε και ποια «νομιμότητα» υπερασπίζονται. Όπως είναι προφανές δεν αναφερόμαστε πλέον στις παρατάξεις στο Δήμο Πάτρας αλλά στα κόμματα που μας έφεραν ως εδώ, τα κόμματα που κυβέρνησαν  ή κυβερνούν. Όπως ανέφερε ο Κ. Πελετίδης στη συνέντευξη κατά την οποία παρουσίασε την απόφαση, την Δευτέρα 21 Μαΐου «έχουν προγραμματιστεί συναντήσεις με τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων στη Βουλή, πλην της Χρυσής Αυγής», για να επιδοθεί η σχετική απόφαση.
Πραγματικό ταξικό πρόσημο

Μετά τη  «νομιμότητα» έρχεται το άλλο επιχείρημα: Οι «καλοπληρωτές» θα πληρώσουν τα χρέη των «μπαταχτσήδων»! Για κακή τους τύχη σε αυτό υπάρχει ήδη απάντηση και καταγράφηκε στην παρουσίαση του δημάρχου Πάτρας:
«Οι μεγάλοι οφειλέτες, οι «επενδυτές» και οι κουβαλητές της ανάπτυξης, έχουν τη δυνατότητα, με βάση τη νομοθεσία και τις πολιτικές που ασκούν οι έως τώρα κυβερνήσεις, όχι μόνο φοροαπαλλάσσονται σκανδαλωδώς, αλλά παίρνουν και δικαστικές αποφάσεις με τις οποίες διαγράφονται τα χρέη τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι αυτό που προκύπτει από τα στοιχεία των υπηρεσιών του Δήμου. 

Συγκεκριμένα, σε σύνολο οφειλών 120.107.630 ευρώ, τα 55.547.368,01 τα χρωστάνε 204 επιχειρηματίες, με οφειλές άνω των 50.000 ευρώ. Ο Δήμος έχει προχωρήσει σεμέτρα αναγκαστικής είσπραξης. Από τις δεσμεύσεις των λογαριασμών, τα αποτελέσματα πλην μεμονωμένων περιπτώσεων ήταν πενιχρά έως αμελητέα στο σύνολο. Την ίδια στιγμή, που νομίμως φοροδιαφεύγουν μεγαλοεπιχειρηματίες ο Πατραϊκός λαός κινδυνεύει να χάσει το βιος του για οφειλές 500 και 1.000 ευρώ».
Εάν ακόμα και τώρα ορισμένοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ας τους εξηγήσουμε:

Η πολιτική απόφαση – πρόταση του Δήμου Πάτρας έχει ταξικό πρόσημο (αληθινό ταξικό πρόσημο, όχι σαν εκείνο που διαφημίζει κατά καιρούς η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστερά», που μόνο Αριστερά δεν είναι).

Η πολιτική απόφαση – πρόταση του δημάρχου Πάτρας, Κώστα Πελετίδη, έρχεται και σε απόλυτη αντίθεση με την πρακτική πολλών δημάρχων της χώρας που προσκυνούν τη «νομιμότητα» και αφήνουν απροστάτευτους τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής των εργαζόμενων, των ανέργων και γενικότερα όλων εκείνων που βιώνουν τα αποτελέσματα της καπιταλιστικής κρίσης.
Ο λαός δεν αναθέτει – Ο λαός διεκδικεί και νικά

Η δύναμη στην απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Πάτρας, εκτός από την εκπροσώπηση του δικαίου, είναι πως δεν πρόκειται για μια διαδικασία ανάθεσης. Γι' αυτό κι όταν γράφουμε στον τίτλο μας «Υπάρχει εναλλακτική: Πελετίδης» δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να στηρίζουμε ανοιχτά την κινητοποίηση του ίδιου του λαού, την κινητοποίηση όλων μας. Διότι ο δήμαρχος Πάτρας ποτέ δεν έταξε πως θα αλλάξει δια μαγείας η κατάσταση, κάλεσε και καλούσε σε συμπόρευση και ο λόγος είναι απλός: Χωρίς την υπεράσπιση των διεκδικήσεων μας δεν γίνεται τίποτα. Το γεγονός πως η μοναδική λύση είναι η μαζική και μαχητική συμμετοχή στον αγώνα καταγράφεται σαφώς στην παρουσίαση της πρότασης του δημάρχου, με πρακτικές δράσεις:
«Την Τρίτη 22 Μάη, ημέρα δράσης κατά των πλειστηριασμών, θα επισκεφθούμε και θα πραγματοποιήσουμε συναντήσεις μαζί με φορείς, Σωματεία και Συλλόγους της πόληςΣτις 10 π.μ. στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση, στις 11 π.μ. στην Α’ ΔΟΥ Πατρών, στις 12 μεσ. στην Εθνική Τράπεζα (Πλατεία Γεωργίου), στη 1 μ.μ. στον ΕΦΚΑ. Το βράδυ στις 8.30, διοργανώνουμε εκδήλωση στην πλατεία Γεωργίου όπου θα γίνει ομιλία και θα ακολουθήσει μουσικό και καλλιτεχνικό πρόγραμμα».
Η λύση είναι στον αγώνα μαζί με τα Σωματεία, τους Φορείς και τους Συλλόγους, όπου οργανώνονται οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και όλοι αυτοί που πλήττονται από τη βαρβαρότητα. Η λύση είναι στοναγώνα ενάντια στη βαρβαρότητα. Ας γίνει υπόθεση όλων μας η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Πάτρας, όπως την περιέγραψε ο Κ. Πελετίδης:
«Διεκδικούμε από την Κυβέρνηση άμεση νομοθετική ρύθμιση, που να προστατεύει τη λαϊκή οικογένεια από πλειστηριασμούς και κατασχέσεις με γνώμονα την οικονομική της κατάσταση και να δίνει το δικαίωμα στα Δημοτικά Συμβούλια να αποφασίζουν για διαγραφές οφειλών σε αυτούς που αποδεδειγμένα ούτε μπορούν, ούτε έχουν να πληρώσουν. 
Γιατί
«γίνεται πλέον φανερό ότι το επόμενο διάστημα θα έχουμε φαινόμενα μαζικών πλειστηριασμών από το σύνολο των κρατικών φορέων (εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία κ.α.). Η επίθεση αφορά όλα όσα, με κόπους μιας ολόκληρης ζωής, έχει αποκτήσει η λαϊκή οικογένεια, όπως το σπίτι, το μαγαζί, το αυτοκίνητο, το ταξί, το χωράφι του μικρού αγρότη. Στόχος Κυβέρνησης – Ε.Ε. είναι η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και η επέλαση του μεγάλου κεφαλαίου».
Γιατί γνωρίζουμε ότι
«στο στόχαστρο κυβέρνησης, των κομμάτων που υπηρετούν τα μνημόνια και φοροεισπρακτικών μηχανισμών, βρίσκονται τα λαϊκά νοικοκυριά που χρωστούν μικρά ποσά».
Γιατί αυτό που απασχολεί τη δημοτική αρχή της Πάτρας μας αφορά όλους:
«Πώς θα μπορέσουμε να συμβάλουμε σε όλα τα επίπεδα, ώστε να μην λεηλατηθεί η περιουσία και οι κόποι μιας ζωής της λαϊκής οικογένειας στο βωμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης».
Με αυτό το σκεπτικό, όπως παρουσίασε Κ. Πελετίδης,
«από τη στιγμή που αναλάβαμε τη διοίκηση του Δήμου προστατεύσαμε τις λαϊκές οικογένειες αρνούμενοι να στείλουμε στοιχεία στην εφορία για μικροοφειλέτες και να δεσμεύσουμε το ΑΦΜ, όπως κάνουν άλλοι Δήμοι. Δηλώνουμε ότι όσο μας αφορά ως Δημοτική Αρχή, δεν θα επιτρέψουμε για μικροοφειλές στο Δήμο, για ανθρώπους και νοικοκυριά που δεν μπορούν να πληρώσουν, να γίνουν κατασχέσεις στην περιουσία τους».
Η απόφαση που εισηγήθηκε η δημοτική αρχή και αποφάσισε το δημοτικό συμβούλιο, προβλέπει:
1. Πλήρη διαγραφή σε μακροχρόνια ανέργους και ενταγμένους στο ΚΕΑ.
2. Πλήρη διαγραφή σε άτομα που έχουν οικογενειακό εισόδημα την τελευταία 5ετία κατά μέσο όρο έως 12.000€, μία κατοικία και δεν έχουν κανένα άλλο περιουσιακό στοιχείο.
3. Πλήρη διαγραφή σε πολύτεκνους, τρίτεκνους, ΑΜΕΑ, μονογονεϊκές οικογένειες, άτομα με αναπηρία με οικογενειακό εισόδημα μέχρι 25.000€ και μία κατοικία.
4. Από 12.000€-25.000€ οικογενειακό εισόδημα, να γίνει διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων και καταβολή του χρέους σε 200 δόσεις.
5. Από 25.000-50.000€ διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων και αποπληρωμή του χρέους σε 150 μηνιαίες δόσεις.
6. Οι μακροχρόνια άνεργοι, οι ενταγμένοι στο ΚΕΑ και όσοι την τελευταία πενταετία έχουν μέσο οικογενειακό εισόδημα μέχρι 25.000, να μην επιβαρύνονται με την προβλεπόμενη από το νόμο επιβάρυνση που αφορά την κατεδάφιση ετοιμόρροπου κτίσματος.
Επαναλαμβάνουμε, λοιπόν, και με τα ίδια ακριβώς λόγια:

Η απόφαση του Δήμου Πάτρας, όπως την περιέγραψε ο κομμουνιστής δήμαρχος της πόλης γιαδιαγραφή χρεών εργαζομένων και ανέργων και γενικότερα πολιτών που πλήττονται βάναυσα από την κρίση, ώστε να μην κινδυνέψουν τα σπίτια τους από πλειστηριασμό, δεν συγκρούεται μόνο απευθείας με την πολιτική των διαχειριστών της βαρβαρότηταςΧτυπάει και τη μοιρολατρίαπου θέλουν να μας επιβάλλουν.

Η σημασία της απόφασης ξεπερνά τα όρια της Πάτρας. Είναι μια πραγματική εναλλακτική για το λαό μας, όχι μόνο για να πούμε ένα μεγάλο «ως εδώ», όχι μόνο για τη διαμόρφωση συνθηκών ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων από τη λεηλασία, αλλά και για να ανοίξει ο δρόμος της κοινωνικής διεκδίκησης, με προοπτική έναν άλλο δρόμο αξιοπρέπειας και ελπίδας για το λαό και τον τόπο.

Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε το Σάββατο 19/5/2018 στον ιστότοπο "Ημεροδρόμος". Κατά την αντιγραφή διατηρήθηκαν όλες οι υπογραμμίσεις τού πρωτοτύπου αλλά άλλαξε ελαφρά η μορφοποίηση, ώστε να ταιριάζει με το ύφος του ιστολογίου. Το σκίτσο τού Κώστα Πελετίδη είναι της Έφης