ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΛΑΪΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ:6944412414,6747406564,6947821682,6973472404,6942638311,6983818036 ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ-ΜΕΝΕΜΕΝΗ:6947227605 ΑΝΩ ΠΟΛΗ:6948361660 Ε'ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ:6946878209 ΕΥΚΑΡΠΙΑ:6974421180 ΕΥΟΣΜΟΣ:2310776595,6977288801 ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ:2310442388,6978339896,6942228031 ΚΟΡΔΕΛΙΟ:6937269311 ΝΕΑΠΟΛΗ:2310625624,6972466504 ΠΕΥΚΑ:6973529349,6945968839 ΠΟΛΙΧΝΗ:2310608798 ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ:6977873449 ΣΥΚΙΕΣ:2310620293,6937389891,6995361453 ΤΟΥΜΠΑ-ΤΡΙΑΝΔΡΙΑ:6984201224
ΜΕΤΕΩΡΑ: 6947264179

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Γραμματεία Θεσσαλονίκης ΠΑΜΕ: Όλοι στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ στις 6 Σεπτέμβρη


Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στο συλλαλητήριο που διοργανώνει η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ τοΣάββατο 6 Σεπτέμβρη, στις 6 το απόγευμα, στην πλατεία Αριστοτέλους, απευθύνει στους εργαζόμενους.
H προετοιμασία του συλλαλητηρίου θα βρεθεί στο επίκεντρο πλατιάς σύσκεψης που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 26 Αυγούστου στις 7 μμ στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Γραμματείας Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ έχει ως εξής:
«Ένας δρόμος μένει: Ενότητα της εργατικής τάξης - Λαϊκή Συμμαχία
Οργάνωση – Αγώνας – Αντεπίθεση – Ανατροπή
Όλοι στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ.
Σάββατο 6 Σεπτέμβρη 2014, 6 μ.μ., πλατεία Αριστοτέλους.
Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, γυναίκες, νέοι,

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ

Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τους παιδικούς σταθμούς τονίζει:
«Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για την "εξασφάλιση επιπλέον χρηματοδότησης για τη φιλοξενία παιδιών στους βρεφονηπιακούς-παιδικούς σταθμούς και στα ΚΔΑΠ", δεν μπορεί να κρύψει ότι στην πραγματικότητα χιλιάδες παιδιά λαϊκών οικογενειών θα μείνουν τελικά εκτός παιδικών σταθμών. Πρόκειται για πάνω από 20.000 παιδιά, αφού οι 91.000 αιτήσεις για το πρόγραμμα ΕΣΠΑ αφορούν σε 111.000 παιδιά, και οι θέσεις στις δομές είναι 89.000.

Το πρόγραμμα ΕΣΠΑ, το οποίο ολοκληρώνεται φέτος με τραγικές συνέπειες για παιδιά και εργαζομένους, αφορά μόνο ένα μέρος, αφού χιλιάδες οικογένειες δεν έκαναν αίτηση γιατί δεν πληρούσαν τα κριτήρια. Η κυβέρνηση επίσης αποσιωπά ότι επιπλέον οικογένειες θα δουν την αίτησή τους να απορρίπτεται λόγω της έλλειψης υποδομών και προσωπικού στους δήμους ενώ άλλες λόγω αδυναμίας να πληρώσουν τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς δεν έκαναν καν αίτηση.

Επείγει άμεσα και πριν την ανακοίνωση των τελικών στοιχείων, η κυβέρνηση, να πάρει όλα τα μέτρα προκειμένου να γίνουν δεκτά στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, όλα τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Να δοθεί άμεσα έκτακτη κρατική επιχορήγηση στους δήμους για να αντιμετωπιστεί η σημερινή εκρηκτική κατάσταση, άμεσα να αξιοποιηθούν κρατικά και δημοτικά κτίρια. Να καταργηθούν τα τροφεία και οι πληρωμές από τους γονείς. Να μην κλείσει κανένας παιδικός σταθμός. Να μη γίνει καμία απόλυση. Να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Οι λαϊκές οικογένειες, τα νέα ζευγάρια, οι εργαζόμενοι στους παιδικούς σταθμούς έχουν συμφέρον να παλέψουν για το δικαίωμα των παιδιών στη δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή. Να διεκδικήσουν αποκλειστικά κρατικούς, δημόσιους, δωρεάν, σύγχρονους και ασφαλείς παιδικούς σταθμούς με κτιριακή επάρκεια, καταλληλότητα, υποδομή, ποιότητα του φαγητού, μόνιμο, εξειδικευμένο και επαρκές προσωπικό. Ενιαίο φορέα προσχολικής αγωγής, ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα και χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό».

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

(ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1/8/14)
H υπόθεση του χρέους της Αργεντινής, μετά τη χρεοκοπία του 2001, έρχεται και επανέρχεται στο προσκήνιο και στη χώρα μας αποκτά και πτυχές κοκορομαχίας μεταξύ της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων δυνάμεων. Το χρέος των 100 δισ. δολαρίων, που προκάλεσε η πλουτοκρατία της χώρας, που πλουσιοπάροχα στηρίχτηκε από διάφορες αστικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένων και δικτατοριών, είναι και πάλι θηλιά στο λαιμό του λαού. Αυτό δε συμβαίνει γιατί η σημερινή κυβέρνηση, συνέχεια της κυβέρνησης του Νέστορ Κίρσνερ που ανέλαβε τη διαχείριση μετά τη χρεοκοπία, έκανε καλούς ή κακούς χειρισμούς. Αλλά, πρωτίστως, γιατί η Αργεντινή κινείται στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Η κυβέρνηση της Κριστίνα Φερνάντες Κίρσνερ διαπραγματεύεται σε αυτό το πλαίσιο για λογαριασμό του αργεντίνικου κεφαλαίου, όπως γίνεται αυτά τα 13 χρόνια, παρότι προσπαθεί να παραπλανήσει το λαό ότι παλεύει για λογαριασμό του με τα «κοράκια». Ο δανεισμός, η συμμετοχή στις χρηματαγορές είναι υποχρεωτικά σε κάθε καπιταλιστικό κράτος. Το «κούρεμα» του χρέους, με διαγραφή μέρους του, που πραγματοποίησε η Αργεντινή και τόσο προβλήθηκε από σοσιαλδημοκρατικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, αυτόν το σκοπό εξυπηρετούσε, την εξασφάλιση της δυνατότητας επαναδανεισμού για λογαριασμό του κεφαλαίου, που πλήρωσε, πληρώνει και θα πληρώσει ο λαός.
Τα κόμματα της συγκυβέρνησης υποστηρίζουν υποκριτικά ότι οι εξελίξεις στην Αργεντινή επιβεβαιώνουν τη δική τους επιλογή, το δικό τους μοντέλο, το οποίο όμως έχει συγκεκριμένα αποτελέσματα και τα βιώνουν καθημερινά ευρύτερα λαϊκά στρώματα, δηλαδή τις συνθήκες φτώχειας, εξαθλίωσης, την επιδείνωση της θέσης της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων, συνθήκες οι οποίες βεβαίως δεν είναι προσωρινές. Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όλοι όσοι υπερασπίζονται το μοντέλο της Αργεντινής δε μας εξηγούν γιατί μια τόσο πλούσια χώρα έχει τόσο φτωχούς ανθρώπους, έναν τόσο φτωχό λαό. Αυτοί καλούν για αλληλεγγύη στην κυβέρνηση της Αργεντινής, σε μία κυβέρνηση η οποία κάνει αυτές τις επιλογές για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας που έχει ευθύνες για τις συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης που βιώνει ο λαός της.
Το παράδειγμα της Αργεντινής όντως είναι χρήσιμο για τα λαϊκά στρώματα της χώρας, για να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα. Τι αποδεικνύεται; Οτι με όποιο μείγμα διαχείρισης, από το αν έγινε ή όχι «κούρεμα» χρέους, από το αν η Αργεντινή είναι σε «επιλεκτική χρεοκοπία» ή κανονική, αυτός που χρεοκοπεί καθημερινά είναι ο λαός. Και αυτό δεν θα αλλάζει όσο οι ανάγκες του μπαίνουν στο «στενό κορσέ» του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής που εξασφαλίζει τα συμφέροντα των λίγων, των μονοπωλιακών ομίλων. Επίσης, καμία διαπραγμάτευση, όσο σκληρή και αν είναι, εφόσον αναγνωρίζει το χρέος (όλο ή μέρος του), εφόσον κινείται στο πλαίσιο του ιμπεριαλιστικού συστήματος και των μηχανισμών του, ούτε βεβαίως μπορεί να αποτρέψει τις καπιταλιστικές κρίσεις ούτε να απαλλάξει το λαό από τις επιπτώσεις τους.
Φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση υπάρχει, αλλά μόνο σε ρήξη με την εξουσία των μονοπωλίων, ώστε να περάσουν τα μέσα παραγωγής στα χέρια των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου. Ωστε με κεντρικό πανεθνικό σχεδιασμό της οικονομίας, η εργατική λαϊκή εξουσία να μπορεί να ικανοποιήσει τις σύγχρονες πολύπλευρες λαϊκές ανάγκες.