ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΛΑΪΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ:6944412414,6747406564,6947821682,6973472404,6942638311,6983818036 ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ-ΜΕΝΕΜΕΝΗ:6947227605 ΑΝΩ ΠΟΛΗ:6948361660 Ε'ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ:6946878209 ΕΥΚΑΡΠΙΑ:6974421180 ΕΥΟΣΜΟΣ:2310776595,6977288801 ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ:2310442388,6978339896,6942228031 ΚΟΡΔΕΛΙΟ:6937269311 ΝΕΑΠΟΛΗ:2310625624,6972466504 ΠΕΥΚΑ:6973529349,6945968839 ΠΟΛΙΧΝΗ:2310608798 ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ:6977873449 ΣΥΚΙΕΣ:2310620293,6937389891,6995361453 ΤΟΥΜΠΑ-ΤΡΙΑΝΔΡΙΑ:6984201224
ΜΕΤΕΩΡΑ: 6947264179

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Χιλιάδες διαδηλώσαμε! Δεν ξεμπέρδεψαν με τον λαό!

Δυναμική πορεία  στη Θεσσαλονίκη (ΦΩΤΟ)

902.gr
Από την πορεία στους δρόμους της ΘεσσαλονίκηςΑπό την πορεία στους δρόμους της Θεσσαλονίκης
Mε κεντρικό σύνθημα «Αρκετά ματώσαμε, αρκετά πληρώσαμε - πάρε την υπόθεση στα χέρια σου λαέ»,βρίσκεται σε εξέλιξη μαζική συγκέντρωση του ΠΑΜΕ και των συνδικάτων στη Θεσσαλονίκη. Αυτή την ώρα γίνεται δυναμική πορεία στους δρόμους της πόλης
To μήνυμα της σημερινής συγκέντρωσης είναι «ότι δεν θα έχουν εύκολο δρόμο, ούτε καλά ξεμπερδέματα με το ταξικό κίνημα», σημείωσε ανάμεσα σε άλλα ο Γιάννης Κουρμούλης, μέλος της Γραμματείας Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ. Τόνισε ότι επιβεβαιώνεται πλήρως η θέση που από την πρώτη στιγμή διατύπωσαν οι ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, ότι το νομοσχέδιο πρέπει να αποτελέσει αιτία πολέμου για την εργατική τάξη, ενώ αναφερόμενος στην χρονική περίοδο που επέλεξε η συγκυβέρνηση να φέρει το νομοσχέδιο είπε ότι δεν είναι τυχαία.
«Προσπαθούν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν τις κινητοποιήσεις και την έκφραση της λαϊκής αγανάκτησης και οργής» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παρατίθεται ολόκληρη η ομιλία του Γιάννη Κουρμούλη.
«Συνάδελφοι - συναδέλφισσες,
Το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό, το οποίο εύστοχα οι εργαζόμενοι το χαρακτήρισαν "νόμο- λαιμητόμο", βρίσκεται ήδη στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι θα επιφέρει βαθιές αντιδραστικές ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση. Μπορεί η κυβέρνηση να προσπαθεί να κοροϊδέψει το λαό και να το παρουσιάσει ως ένα νομοσχέδιο που τάχα θα αναγκάσει τους πλούσιους να πληρώνουν, ότι έρχεται να διορθώσει δήθεν αδικίες του παρελθόντος. Όμως μια απλή ανάγνωση του κειμένου (και χωρίς να συνυπολογίσουμε ότι σίγουρα, το τελικό κείμενο θα είναι χειρότερο), αρκεί για να διαπιστώσει ακόμα και ο πιο δύσπιστος, ότι η βαρβαρότητα των μέτρων που περιέχει δικαιολογεί απόλυτα το χαρακτηρισμό "νόμος-λαιμητόμος".
Επιβεβαιώνεται πλήρως η θέση που από την πρώτη στιγμή διατύπωσαν οι ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, ότι πρέπει να αποτελέσει αιτία πολέμου για την εργατική τάξη. Ήταν σημαντική η συμβολή των αγώνων που προηγήθηκαν, στους οποίους πρωτοστάτησαν και ηγήθηκαν οι ταξικές δυνάμεις, για να μπουν εμπόδια, για να μην τολμήσουν να φέρουν το νόμο-έκτρωμα στη Βουλή. Το μνημόνιο ψηφίστηκε το προηγούμενο καλοκαίρι, η "επιτροπή σοφών" δημοσίευσε το πόρισμά της τον περασμένο Οκτώβρη. Το ταξικό κίνημα όλη αυτή την περίοδο έδωσε μάχη για την καλύτερη διαφώτιση και οργάνωση της εργατικής τάξης. Μια μάχη που απαιτούσε καλό σχέδιο και διαρκή εναλλαγή των μορφών πάλης, ώστε να παραμένει ανοιχτό και να οξύνεται το μέτωπο στην κυβέρνηση και την εργοδοσία. Αυτή η δουλειά που προηγήθηκε και βέβαια οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις του Νοέμβρη, του Δεκέμβρη και του Φλεβάρη, είναι το υπόβαθρο πάνω στο οποίο χτίζεται τώρα η επιτυχία της 48ωρης γενικής απεργίας. Ο χρόνος που μεσολάβησε από την τελευταία πανεργατική απεργία στις 4 Φλεβάρη, δεν ήταν "νεκρός" χρόνος για τις ταξικές δυνάμεις. Εκατοντάδες εκδηλώσεις - συζητήσεις - εξορμήσεις ενημέρωσης και διαφώτισης των εργαζομένων, κινητοποιήσεις με βάση τα οξυμένα προβλήματα οργανώθηκαν αυτό το διάστημα σε κλάδους και χώρους δουλειάς.
Δεν είναι τυχαία η επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να καταθέσει το νομοσχέδιο στη Βουλή μέσα στις γιορτές του Πάσχα, όπως δεν είναι τυχαία και η μετάθεση της Πρωτομαγιάς ως αργίας την Τρίτη του Πάσχα. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν τις κινητοποιήσεις και την έκφραση της λαϊκής αγανάκτησης και οργής. Αυτή η στάση τους είναι μια ακόμη απόδειξη ότι όλα αυτά τα περί σκληρής διαπραγμάτευσης είναι παραμύθια, ότι και αυτή η κυβέρνηση όπως και όλες οι προηγούμενες, είναι ταγμένη στο πλευρό της αστικής τάξης, των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των μεγαλοξενοδόχων, των μεγαλεμπόρων, των τραπεζιτών. Για αυτών τα συμφέροντα κόπτεται, για αυτών τα συμφέροντα διαπραγματεύεται, για αυτούς είναι ικανή να τραβήξει τα πράγματα στα άκρα αν χρειαστεί.
Σε αυτούς στέλνουμε και εμείς το μήνυμα και από τη σημερινή μας κινητοποίηση, ότι δεν θα έχουν εύκολο δρόμο, ούτε καλά ξεμπερδέματα με το ταξικό κίνημα. Τα βήματα που έχουμε κάνει όλο το προηγούμενο διάστημα, η πείρα που καθημερινά αποκτούμε, οι νέες δυνάμεις που μπαίνουν στη δράση, η ολοένα και μεγαλύτερη ικανότητα που αποκτούμε, η αποφασιστικότητά μας που πηγάζει από το δίκιο που είναι με το μέρος μας, είναι οι πιο ισχυρές βάσεις για να μη μείνει απλά ένα σύνθημα το κάλεσμά μας για γενικευμένο λαϊκό ξεσηκωμό.
Συνάδελφοι - συναδέλφισσες,
Ο νέος νόμος στην ουσία δημιουργεί ένα νέο ασφαλιστικό μοντέλο, την περιβόητη κατά Κατρούγκαλο "νέα αρχιτεκτονική". Δεν προσθέτει απλά κάποιες νέες περικοπές στις συντάξεις, δεν επιφέρει μόνο ορισμένες νέες αλλαγές προς το χειρότερο σε πλευρές της Ασφάλισης. Το βασικό χαρακτηριστικό είναι ότι διαμορφώνει σε βάθος χρόνου τις βάσεις ενός νέου αντιασφαλιστικού τοπίου και γι' αυτό φυσικά αποτελεί τομή.
Υπάρχουν κάποια πολύ χαρακτηριστικά σημεία που αξίζει να αναφερθούν ξεχωριστά: Ξεκινώντας από το "σπάσιμο" της παλιάς ενιαίας σύνταξης σε δύο τμήματα, στη λεγόμενη "εθνική" και "ανταποδοτική", τα νέα χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης που οδηγούν σε δραστικά μικρότερες συντάξεις στους νέους συνταξιούχους, μέχρι το νέο καθεστώς των επικουρικών που τις ωθούν προς εξαφάνιση, την κατάργηση των κατώτερων ορίων. Αλλά και το ΕΚΑΣ που εξανεμίζεται, την υπονόμευση της 15ετίας, τις νέες προϋποθέσεις για τις συντάξεις χηρείας, τις ανατροπές στις αναπηρικές, τις νέες αυξημένες εισφορές για μεγάλα τμήματα ασφαλισμένων, τη δημιουργία ενός μοναδικού φορέα ασφάλισης για δημόσιο και ιδιωτικό, μισθωτούς, αγρότες και αυτοαπασχολούμενους.
Συνεχίζοντας με το ύψος της κρατικής χρηματοδότησης, που και αυτό μειώνεται δραστικά με προοπτική να κοπεί τελείως στο μέλλον. Αν προσθέσουμε και πλήθος άλλων διατάξεων που συμπεριλαμβάνονται, τότε καταλαβαίνουμε όλοι ότι διαμορφώνεται ένα νέο αντιασφαλιστικό πλαίσιο-βόμβα στα δικαιώματα των σημερινών ασφαλισμένων, των συνταξιούχων αλλά κυρίως για τις νέες γενιές, σήμερα κι αυτές που ακολουθούν. Σε συνδυασμό μάλιστα με την επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων ενάντια σε εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα διαμορφώνουν συνολικά το τοπίο ολομέτωπης επίθεσης στην εργατική τάξη.
Πέρα από όλα αυτά όμως έχουμε και το "ό,τι κόπηκε, κόπηκε". Όσον αφορά στις συντάξεις που σήμερα αποδίδονται, η επιδείνωση δεν περιορίζεται στο γεγονός ότι το νομοσχέδιο προσθέτει μια νέα μείωση (τη 12η στη σειρά) πάνω στις παλιές, κόβοντας επιπλέον τις επικουρικές, όταν αυτές, αθροιζόμενες με τις κύριες, ξεπερνούν ένα συγκεκριμένο ποσό. Το χειρότερο είναι ότι μέσα από τον επανυπολογισμό όλων των συντάξεων που δίνονται μέχρι τώρα, με βάση το νέο μοντέλο οι μειώσεις που επιβλήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια νομιμοποιούνται και "κλειδώνουν".
Ο περίφημος επανυπολογισμός λειτουργεί ως μηχανισμός για να δικαιολογηθεί ο ισχυρισμός ότι οι μειώσεις αυτές ήταν "δίκαιες" και ότι οι σημερινοί συνταξιούχοι κακώς λάμβαναν τα ποσά που είχαν εκδώσει τα ταμεία τους σύμφωνα με τις παλιές προϋποθέσεις. Κατά συνέπεια, το νέο μοντέλο γίνεται η κολυμβήθρα για να ξεπλυθούν όλες οι προηγούμενες περικοπές.
Το ίδιο ισχύει και για την κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης, καθώς πλέον και η περικοπή αυτή επαναβεβαιώνεται με τον νέο νόμο, παρά το γεγονός ότι οι μισθωτοί του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα θα συνεχίσουν να καταβάλλουν 14 μηνιαίες εισφορές το χρόνο. Έτσι, από την προεκλογική υπόσχεση για επιστροφή της 13ης σύνταξης, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ φτάνει να νομοθετεί αμετάκλητα την απόδοση 12 συντάξεων το χρόνο.
Με το νέο νόμο καταργούνται τα κατώτερα όρια κύριων και επικουρικών συντάξεων. Όμως, τα κατώτερα όρια (486 ευρώ στο ΙΚΑ με 15ετία) πρόσφεραν μια ελάχιστη προστασία σε όσους ασφαλισμένους δεν είχαν την τύχη στον εργάσιμο βίο τους να έχουν συνεχή απασχόληση ή ήταν θύματα των χαμηλών μισθών και της "μαύρης' ανασφάλιστης εργασίας που επέβαλλαν οι εργοδότες καπιταλιστές. Ήταν ταυτόχρονα ένας μηχανισμός με τον οποίο εκφραζόταν η εσωτερική αλληλεγγύη του συστήματος, η οποία πλέον καταργείται οριστικά. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την κατάργηση του ΕΚΑΣ, αποδεικνύοντας ότι ο νόμος όχι μόνο δεν προστατεύει τους "αδύνατους", όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά στοχοποιεί ειδικά αυτούς.
Άλλωστε, ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλος, παραδέχτηκε ότι το νέο μοντέλο στην πλήρη εφαρμογή του θα επιφέρει μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης από το 17% του ΑΕΠ σήμερα στο 7% - 8% τις επόμενες δεκαετίες! Κατά συνέπεια, η "δικαιοσύνη" και η "ισονομία", όπως και η "βιωσιμότητα" του συστήματος, είναι προπαγανδιστικά φούμαρα.
Στην ίδια λογική, δεν αναγνωρίζονται ίδια ασφαλιστικά δικαιώματα και για τους δικαιούχους αναπηρικών συντάξεων, αφού και αυτοί θα λαμβάνουν ολόκληρη την "εθνική' μόνο στην περίπτωση αναπηρίας άνω του 80%. Αντίθετα, δικαιούχοι αναπηρικής σύνταξης με μικρότερο ποσοστό αναπηρίας θα λαμβάνουν μόλις το 50% ή το 75% της "εθνικής". Και ενώ γίνονται αυτά τα αίσχη σε βάρος των αναπήρων ασφαλισμένων και των δικαιούχων τους, η κυβέρνηση τολμά να μιλά για μοντέλο "ισονομίας" και "δικαιοσύνης", ή ότι στόχος είναι να πληρώσουν για παράδειγμα οι μεγαλογιατροί…
Συνάδελφοι - συναδέλφισσες,
Για μια ακόμη φορά οι κυβερνώντες, σήμερα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προηγούμενα ΠΑΣΟΚ - ΝΔ κ.τ.λ. σερβίρουν το ίδιο ξαναζεσταμένο φαΐ ότι αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία, ότι οι θυσίες του λαού επιτέλους θα πιάσουν τόπο και ότι όπου να ‘ναι έρχεται η περιβόητη ανάπτυξη.
Η αλήθεια όμως που ζει και καταλαβαίνει ο λαός είναι άλλη. Το ένα πακέτο μέτρων διαδέχεται το άλλο, ενώ ήδη μιλάνε ανοιχτά για τέταρτο μνημόνιο. Η κατ' αρχήν συμφωνία της συγκυβέρνησης με ΕΕ - ΔΝΤ, για νέο προληπτικό "πακέτο" αντιλαϊκών μέτρων, αποδεικνύει ότι οι θυσίες για το λαό, στο βωμό του στόχου της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου, δεν έχουν τέλος. Είναι, άλλωστε, οι εκπρόσωποι των μεγάλων επιχειρήσεων που ζητάνε και άλλα αντιλαϊκά μέτρα για την πιο αποφασιστική στήριξή τους. Σε συνδυασμό μάλιστα με την επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων ενάντια σε εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα διαμορφώνουν συνολικά το τοπίο κλιμάκωσης της επίθεσης στην εργατική τάξη. Όταν μιλάνε αυτοί για ανάπτυξη εννοούν την καπιταλιστική ανάπτυξη: με μισθούς πείνας, χωρίς μόνιμη και σταθερή εργασία αλλά με γενίκευση των ελαστικών-προσωρινών μορφών εργασίας, με τσακισμένα τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Μια ανάπτυξη που θα πατήσει στα συντρίμμια των εργατικών δικαιωμάτων, σε τεράστια στρατιά ανέργων και κατεστραμμένες παραγωγικές μονάδες.
Σε μαζική, γενικευμένη επίθεση στο λαϊκό εισόδημα, λεηλασία κανονική του λαού, προχωρά από το αμέσως επόμενο διάστημα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με διόγκωση φόρων και επιβολή νέων χαρατσιών στη λαϊκή κατανάλωση όπως προβλέπει άλλωστε το άλλο νομοσχέδιο, το Φορολογικό, ώστε να κλείσει η αξιολόγηση.
Φοροεπιδρομή, τόσο από την πλευρά της άμεσης φορολογίας όσο και από την απογείωση των έμμεσων φόρων που φορτώνονται πάνω στη λαϊκή κατανάλωση. Η απόδοση των νέων μέτρων για το κρατικό ταμείο φτάνει στα 3,6 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση και είναι ισόποσα μοιρασμένη (από 1,8 δισ.) σε άμεσους και έμμεσους φόρους και άλλα χαράτσια. Αποτελεί τμήμα της αντιλαϊκής επίθεσης σε συνέχεια των μέτρων που προηγήθηκαν στο πλαίσιο και των τριών μνημονίων αλλά και ενόψει της επόμενης φουρνιάς που θα ακολουθήσει, είτε σε περίπτωση "επιτυχίας" των αντιλαϊκών μέτρων είτε και σε περίπτωση "αποκλίσεων" ή άλλων "αστοχιών".
Την ίδια ώρα βέβαια για το μεγάλο κεφάλαιο το πρόγραμμα έχει, όχι μόνο διατήρηση των προκλητικών φοροαπαλλαγών, αλλά και νέες όπως η απαλλαγή των βιομηχάνων από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο φυσικό αέριο.
Μετά από όλα αυτά, σε ένα πράγμα θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε με την κυβέρνηση: Ότι η μεταρρύθμισή της αυτή όπως και η συνολική της πολιτική έχει ταξικό πρόσημο και χαρακτήρα, όπως ακριβώς έλεγε ο υπουργός Εργασίας όταν την παρουσίαζε πριν από μερικούς μήνες. Μόνο που αυτό το πρόσημο είναι της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, που περνάει πάνω από τα συντρίμμια των ασφαλιστικών και άλλων δικαιωμάτων των εργαζομένων και του λαού. Από αυτή τη σκοπιά, όλα τα μέτρα που ετοιμάζει η κυβέρνηση είναι στην υπηρεσία του μεγάλου κεφαλαίου, τόσο στο άμεσο όσο και στο μακροπρόθεσμο μέλλον.
Συνάδελφοι - συναδέλφισσες,
Το ερώτημα που μπαίνει είναι καθαρό: Θα αποδεχτούν οι εργαζόμενοι, ο λαός, να φυτοζωούν οι γέροντες με συντάξεις πείνας, οι νεότερες γενιές να μην ελπίζουν καν ότι θα πάρουν σύνταξη και οι σημερινές να παίρνουν ένα επίδομα για τα γεράματα μετά από 40 χρόνια δουλειάς, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση "μπουκώνει" με νέες απαλλαγές και προνόμια το κεφάλαιο; Θα αποδεχτούν τη γενίκευση των πληρωμών για την Υγεία και τα φάρμακα, το πετσόκομμα των ήδη πενιχρών παροχών από τα ταμεία, την κατεδάφιση του κοινωνικού χαρακτήρα της Ασφάλισης; Θα επιτρέψουν το φαγοπότι που στήνουν τα κοράκια της ιδιωτικής ασφάλισης;
Φτάνει, πρέπει να μπει ένα τέρμα. Δεν αντέχουμε άλλο να πληρώνουμε εμείς οι εργαζόμενοι, και για τα κέρδη, και την κρίση της πλουτοκρατίας. Αρκετά ματώσαμε! Αρκετά πληρώσαμε! Δεν υπάρχουν σωτήρες. Εμείς πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Εμείς παράγουμε τον πλούτο, εμείς κουμαντάρουμε τα γρανάζια της παραγωγής. Έχουμε τη δύναμη. Ο γίγαντας εργατική τάξη δεν έχει ακόμη μιλήσει.
Δε χωράνε αυταπάτες πια. Η λογική του μικρότερου κακού οδηγεί όλο και σε χειρότερες καταστάσεις. Αν δεν τους σταματήσουμε εμείς με τον αγώνα μας, ο κατήφορος δε θα έχει τελειωμό, και η ζωή μας θα βυθίζεται στην εξαθλίωση. Πλούτος παράγεται τεράστιος και τον παράγουμε εμείς. Ποτέ στη Ιστορία της ανθρωπότητας, δεν υπήρξε όσο σήμερα, η δυνατότητα όλοι οι άνθρωποι να ζήσουν μια αληθινά όμορφη ειρηνική ζωή, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Σε αυτή τη δυνατότητα μπαίνουν εμπόδιο μια χούφτα παράσιτα πλουτοκράτες και η υπεράσπιση του αμύθητου πλούτου τους.
Συνάδελφοι - συναδέλφισσες,
Την Κυριακή είναι Πρωτομαγιά. Συμπληρώνονται 130 χρόνια από την εξέγερση των εργατών στο Σικάγο το 1886. Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ τιμώντας τον αγώνα και τις θυσίες των εργατών, καλεί την εργατική τάξη της χώρας, τα συνδικάτα της, τους ανέργους, τους μαζικούς φορείς νεολαίας, αγροτών, γυναικών, αυτοαπασχολούμενων, επιστημόνων να δώσουν μαζικό, μαχητικό "παρών" στην απεργία και στις απεργιακές πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα στις 8 Μάη. Στη Θεσσαλονίκη, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στις 10.30 π.μ. εδώ, στο Άγαλμα Βενιζέλου.
Η 1η του Μάη δεν είναι τυπικά μόνο η μέρα που η εργατική τάξη επιθεωρεί τις δυνάμεις της και χαράζει πορεία. Για το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα είναι μέρα απεργίας και σύγκρουσης με την εργοδοσία και το κράτος της, τα κόμματα του κεφαλαίου και την ΕΕ. Η φετινή όμως Πρωτομαγιά, μας βρίσκει αντιμέτωπους με την κλιμάκωση της πρωτοφανούς σε ένταση και διάρκεια επίθεση της αστικής τάξης, εν μέσω παρατεταμένης καπιταλιστικής κρίσης. Η απεργία της Πρωτομαγιάς για τις ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, δεν μπορεί παρά να είναι, σταθμός κλιμάκωσης του δικού μας αγώνα για την υπεράσπιση κατακτήσεών μας, αλλά και για τη διεκδίκηση νέων που θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες μας.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή στη μνήμη των νεκρών της εργατικής τάξης, στους νεκρούς του Σικάγου, της Καισαριανής, του Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη στους γνωστούς και άγνωστους νεκρούς μας, από την ασίγαστη προσπάθεια μέχρι την τελευταία στιγμή για τη μεγάλη επιτυχία της 48ωρης απεργίας.
Να βροντοφωνάξουμε :
Πάρτε πίσω το αντιασφαλιστικό σας τερατούργημα - Πάρτε πίσω το νόμο-λαιμητόμο.
Όλοι στο δρόμο! Όλοι στον αγώνα!
Δίνουμε αγώνα για να έχουμε μια ζωή με δικαιώματα, για να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις.
Δίνουμε αγώνα για να έχει όλος ο εργατόκοσμος δωρεάν Υγεία, Παιδεία, κοινωνικές παροχές.
Δε δεχόμαστε καμιά αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, καμιά προκλητική μείωση των εργοδοτικών εισφορών.
Δε δεχόμαστε καμιά νέα φοροεπιδρομή, καμιά νέα ληστεία στο λαϊκό εισόδημα.
Ετοιμαζόμαστε για αγώνα διαρκείας, οργάνωση σε κάθε τόπο δουλειάς σε κάθε γειτονία για κλιμάκωση του αγώνα και μετά την 48ωρη.
Αγώνας με εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη, αγώνας μέχρι την ανατροπή, αγώνας μέχρι την εξάλειψη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, αγώνας μέχρι την τελική νίκη.»